Auto's...ach, vroeger kon ik er urenlang over ouwehoeren. Gelukkig voor mijn directe omgeving ben ik tegenwoordig een stuk rustiger geworden, als het over auto's gaat. Maar het blijft een fascinerend onderwerp.
Eindeloos kon ik staren naar mijn Matchbox autootjes. Ik hield ze in mijn hand en draaide ze veelvuldig, zodat ik de wulpse lijnen rustig kon bestuderen en in mij op kon nemen Vooral de Lamborghini Miura en de Iso Grifo waren favoriet. Zulke exoten dacht ik echter nooit in het echt te zien..
Mijn opa testte mijn auto-kennis door mij aan de hand door de buurt waar hij woonde op sleeptouw te nemen. Ik was vier. Bij elke auto stopten wij en noemde ik merk en type. En iedere keer weer probeerde hij mij te foppen. Met een Skoda 1100. En steeds weer trapte ik er niet in. Mijn jeugdvriend Luc maakte onlangs een foto van zo´n Skoda http://instagr.am/p/LSqx4JMd2o/
Een paar jaar later zat ik als menneke van een jaar of zeven zat ik op zondagmiddag (saaaaaai) vanuit het bovenhuis van mijn oma aan de Margrietstraat naar de Burgemeester van Houtlaan te turen. Het was toen -we hebben het over eind jaren 60- gelukkig nog niet zo druk als nu. Bovendien reed men toen nog niet te hard dus kon je een auto secondenlang in het vizier houden. Het spel heette: Wie raadt wat het is. Aangezien 90% van het nederlandse wagenpark uit Opel Kadett's, Ford 12M en Kevers bestond was dat niet zo moeilijk. Nee, ik veerde pas op als ik een Capri zag-geef mij maar zo'n azuurblauwe met HV "op 't eind" van de nummerplaat. Tegen beter weten in was ik ook gek op de Opel Manta, en helemaal verliefd op de Opel GT, de mini-Corvette.
't Was dan ook een teleurstelling toen mijn stoere oom een Ford Escort kocht. En niet eens 'n Mexico.
Mijn vader reed altijd tweedehands. Destijds hadden we een Vauxhall Victor 101 deLuxe. Goudkleurig en met echte sport-wieldoppen. Je weet wel: van die opklikwaaiers met chromen en zwarte "druppels". Een lomp barrel, dat inmiddels tot een uitgestorven soort hoort. Vooral het kenteken was leuk: 47-11-AK. Ben het apparaat jaren later nog eens tegengekomen op een Engelse auto-dag op het Eurocircuit in Valkenswaard.
En de exoten? Die kwamen in beeld toen we vrijwel wekelijks per auto werden meegesleurd van Landsmeer naar Helmond en vice versa. Of als we op vakantie gingen.
Eén van de hoogtepunten:
Op de A2 bij Abcoude stond vroeger het wereldberoemde tankstationnetje van Dudok. We moesten daar een keer aanleggen omdat de tank bijna leeg was. Terwijl ik naar de voorbijrazende auto's zat te staren, begon onze auto ineens vervaarlijk te trillen. Ik keek op en zag ineens een zilveren flits langs onze auto schieten. Ik kon mijn ogen niet geloven! Mijn Matchbox autootje had levensgrote vormen aangenomen!
Het was een Echte Iso Grifo!!!! Een flamboyante italiaan stapte uit, compleet met "autoracershandschoenen", van die half lederen, half gebreide. Hij had halflang, zwart (ja natuurlijk!) sluik haar en een Carrera- zonnebril. Terwijl hij de auto liet lopen, of liever gezegd grommen, ging hij het winkeltje van het tankstation binnen om even later naar buiten te komen met een pakje sigaretten. Hij gleed weer in zijn bolide en scheurde met een prachtige brul de snelweg weer op. Vanaf dat moment was ik totaal idolaat. Of Isolaat, wat jij wilt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten