Wat zijn wij met z'n allen toch infantiele, saaie wereldburgers. Zodra wij op een plek zijn, waar we ons 'vervelen' halen we ons apparaat tevoorschijn. Alsof we onmisbaar en uitermate belangrijk zijn gaan we op priegelige toetjes zitten drukken en naar veel te kleine schermpjes zitten turen. In de bushalte, in de trein, of wachtend op het vliegtuig, het maakt niet uit. In een mum van tijd ben je omringd door medetuurders. iPhone, Blackberry en tablet zijn ineens het middelpunt van ons bestaan.
Maar mensen, er is zo veel te zien in de wereld. Ook op plekken waar je bang bent dat de verveling toe kan slaan. Houd het ding eens in de zak en kijk eens rond. Of koop voor mijn part het lijfblad voor de Vrienden van het Knaagdier en ga lezen. Maar hou op met dat apparaat getuur. De wereld draait ook wel door zonder dat je vriendin weet dat je in de trein zit of stop met luidruchtig in een bomvolle treincoupé te verkondigen wat je de afgelopen nacht tussen de lakens hebt uitgespookt. Maar ik ben bang dat het alleen maar erger wordt. Dat de wereld straks wordt geregeerd door de eigenaren van belminuten en draadloze netwerken.
Joh, wat een leuk verhaaltje. Gauw even via mijn HTC Wildfire 1.6 GLX de Luxe twitteren hoe leuk ik ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten