Soms heb je spijt. Dat je een bepaalde auto niet hebt gekocht. Omdat het saldo ontoereikend was. Of simpelweg omdat je niet kon bevroeden dat sommige auto´s ooit zouden uitsterven in ons kikkerlandje. Maar, aan had ik maar…heb je niks. Over welke auto´s heb ik het dan?
Als voormalig autoverkoper heb ik behoorlijk wat inruilauto´s de revue zien passeren. En heel af en toe zat daar een exemplaar bij, waarvan ik dacht: die wil ik zelf wel hebben. De auto die mij het meest is bijgebleven is een Citroën CX 2.4 GTi uit 1987. Een turkwaaszjeze. Ofwel lichtgroen metallic. Een plaatje om te zien en met slechts 28.000 kilometers op de teller. Hoor ik daar al kwijl op de grond kletteren? Helaas vertrok de groene prinsessendochter richting de handel. En ze leefde waarschijn niet lang en gelukkig meer.
Een lichtblauwe Renault 16 TX. Ook een auto waar niemand in geloofde. Althans, in 1994. Slechts 43.000 gelopen. Met die fascinerende rode muizenpikkies die in een doorschijnend dopje bovenop de deurpost omhoog kwamen als je de portieren sloot. En zelfs die knalrode Volvo 850 GLT. Een van eerste exemplaren. Met die leuke ribbels op de bumpers. Voor omgerekend euro 700 ingeruild. Uit 92 met 140.000 kilometertjes. SpijtAuto´s, waar zijn jullie toch gebleven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten