Dat weekend mocht ik hem meenemen: een Renault 5 GT Turbo. Ingeruild op een Clio Williams. Ik nam de witte dondersteen mee naar huis en genoot van de herrie, de zware en directe besturing en de fenomenale trekkracht. 170 op de ring A10 met een gevoelssnelheid van 240!
Zondag naar Hilversum. Op uitnodiging van een klant naar het Heineken Open. Over de binnenwegen langs de Vecht. Een gevecht met G-krachten en doorslippende voorwielen. Ik waande mij een volleerd rally-rijder. Zonder helm en met de zon tegen. Wat een feest! Optrekken, sturen, remmen, zweten.
Op het parkeerterrein van het Open stond de GT Turbo wat verloren tussen de Range Rovers, Jaguars en BMW´s. We praten 1994, dus vandaar bijna geen Audi´s.
Eenmaal op het terrein zocht ik de tent van de sponsoren op. Waaronder Renault-dealer Stam. Met één van de verkopers op cursus gezeten. Even lekker bijkletsen over de goede ontvangst van de Laguna op de Nederlandse markt. Colaatje en gapen naar het voorbij schreidende volk.
Een kleine man in een okerkleurig overhemd stond vrij plots voor mijn neus. Hij gaf mij een hand en vroeg met een schorre stem of ik een zoon van Gerlof Stam was. Nou nee, wel een verkoper bij Renault, maar dan in Amstelveen. Op dat moment stond achter de goede man mijn bedrijfsleidster als een geelektrokuteerde kip te stuiteren. "Ach, so. Weet u, dat Stam alle Renaults voor ons personeel levert?", vervolgde de man. "O ja?", vroeg ik quasi geïnteresseerd. "En wat voor bedrijf heeft u dan?" De man glimlachte en zei met een knipoog. "Paleis Soestdijk."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten