Adieu Driek

Met pijn in het hart neem ik afscheid van haar. Ruim 4 jaar was zij mijn metgezel, terwijl wij gemoedelijk over ´s lands wegen zoefden. Ik heb mooie, angstige, hilarische en vertederende momenten met haar gekend.

Hoe het begon.

"Ik ben verliefd!", riep mijn vrouw in het voorjaar van 2007. Verbaasd keek ik op. Ze staarde naar haar beeldscherm. Een onweerstaanbare Peugeot 403 Break in een fantastische olijfgroene tint staarde mij aan. Het was niet wat wij zochten. Of toch wel. Want wij zochten een grote 6 persoons auto, niet zijnde een SUV of MPV. Geen hoge instapper en ook geen 4x4. Dan is de keuze beperkt. Een Volvo 740-940 of Peugeot 406 met extra bankje. Dan heb je het wel gehad. Maar deze 403 had het. 3 zitrijen. Plaats voor 8 en heel veel charisma!
We maakten een afspraak en een week later stonden wij in Callantsoog oog in oog met de 403. De auto hing op de brug in verband met een APK: Of ik er even in mocht zitten. Sissend daalde zij neer. Ik opende het portier en nam plaats op de bestuurdersfauteuil. Eerste indrukken? Prachtig stuur. Geweldig dashboard en die heerlijk zuurzoete geur van het interieur. Alsof je bij je overgrootmoeder op de sofa zat. Rijden kon nog niet. "We wachten op een remleiding."
Thuis bij de verkoper sloten wij de deal. Inclusief een aanhanger in de kleur. Afspraak gemaakt. Tot volgende week!

De volgende week. Met de kinderen de 403 ophalen. Even het strand meegepikt. De Eerste Echte Rit met haar voerde naar het postkantoor. Auto op naam en terug naar huis. 220 kilometer voor de boeg. Op een warme vrijdagmiddag. Na Amsterdam loopt de A2 vast. Overleg en weg van de snelweg. Heerlijk toerend binnendoor. Tot Maarssen. Pats. Voorruit aan gruzelementen.

Paniek. Waar haal je op vrijdagmiddag een voorruit van een 403 uit 57? Carglass? Nee. Blijft over 1 optie. Afslepen opslaan en verder in de ´gewone´auto. De vondst van een voorruit kost een rit naar Zeeland. Ruim 1.000 kilometer gerden in een week tijd en nog geen 403 voor de deur. En we hadden al een rit naar Westmalle gepland. Naar onze eerste oldtimermeeting MET oldtimer. Uiteindelijk lukt het. Daar ontmoette Driek, zoals wij haar liefkozend noemen direct een italiaanse schone van ongekende klasse. Enigszins schuchter lijkt ze opzij te kijken. Als een jong meisje dat bij de kassa van de supermarkt ontdekt dat Lady Gaga naast haar staat.

Afscheid

Er volgen nog talloze oldtimermeetings, ritten en zelfs een vakantie naar Tsjechië. Er volgt zelfs een periode woon-werkverkeer. 100 kilometer per dag. Ook in de winter...Echter niet zonder kleerscheuren. In 4,5 jaar tijd en met 30.000 kilometer meer op de teller heeft d´n Driek een behoorlijke aanslag op de portemonnee gepleegd. In een notendop: een nieuwe radiateur, een gereviseerde waterkop, een klep vervangen inclusief koprevisie, versnellingsbak, cardanas vervangen en recent nog een nieuwe uitlaat en verdelerkap.
Driek heeft geen echt fijn leven bij ons gehad. Ze stond altijd buiten. En waaide ooit de sloot aan de overkant van de straat in. En nu is ze verkocht. Binnenkort vertrekt ze naar Duitsland. Voor een vierde leven. Hopelijk krijgt ze nu de liefde en aandacht die ze verdient. Een ding heeft Driek mij geleerd. De wereld ziet er door de voorruit van een oldtimer mooier uit. En de tijd duurt langer.
Adieu Driek. Het ga je goed!